خط مشی دسترسیدرباره ما
ثبت نامثبت نام
راهنماراهنما
فارسی
ورودورود
صفحه اصلیصفحه اصلی
جستجوی مدارک
تمام متن
منابع دیجیتالی
رکورد قبلیرکورد بعدی
مبدا اصلي : IRمرکزی20190310
نوع ماده : پایان نامه فارسی
شماره شناسایی : 118502
شماره مدرک : ‭پ۳۴۰۵‬
سرشناسه : الفت میری، حانیه
زبان متن نوشتاري يا گفتاري و مانند آن : فارسی
زبان اثر اصلي : فارسی
عنوان : بررسی مقایسه سطح سرمی اینترلوکین ۱۷ در بیماران مبتلا به آنژین ناپایدار قبل و پس از شروع درمان دارویی
نویسنده : / الفت میری، حانیه
استاد راهنما : احمد بلوری،حسینعلی خزاعی
استاد مشاور : نرجس سرگلزایی
وضعيت نشر و پخش و غيره : : زاهدان، ۱۳۹۶
مشخصات ظاهري : ۶۳ص
يادداشتهاي مربوط به خلاصه يا چکيده : چكيدهمقدمه و هدف: مطالعات اخیر نشان داده اند که فاکتورهای خطر جدید به ویژه واکنش های التهابی و فاکتورهای ایمونولوژیک، نقش مهمی در پاتوژنز بیماری های قلبی عروقی ایفا می کنند. این مطالعه با هدف بررسی مقایسه ای سطح سرمی اینترلوکین 17 در بیماران مبتلا به آنژین ناپایدار قبل و پس از شروع درمان دارویی، انجام شد.مواد و روش ها: در این مطالعه مقطعی، 48 بیمار مبتلا به آنژین ناپایدار مراجعه کننده به بیمارستان علی بن ابیطالب شهر زاهدان، با روش آسان و در دسترس انتخاب شدند. اطلاعات دموگرافیک، برای تمام بیماران ثبت شد. نمونه های سرمی قبل و یک هفته بعد از درمان آنژین ناپایدار جمع آوری و از نظر میزان سرمی اینترلوکین 17 با روش الیزا اندازه گیری شد. برای توصیف داده ها از نرم افزارآماری spss-ver 21 استفاده شد. برای تحلیل داده از آزمون تی جفت استفاده شد.یافته ها: از میان 48 شرکت کننده در مطالعه، 34 بیمار (8/70 %) زن و 16 بیمار (2/29 %) مرد بودند. میانگین سن بیماران 33/11 ± 60/56 سال بود. میانگین سطح سرمی اینترلوکین 17 بعد از درمان (53/29 ± 65/13 میکروگرم بر دسی لیتر) به صورت معناداری نسبت به سطح سرمی اینترلوکین 17 قبل از درمان (51/25 ± 94/89 میکروگرم بر دسی لیتر)، کاهش یافته بود (05/0P<).بحث و نتیجه گیری: نتایج این مطالعه نشان داد که میزان سرمی اینترلوکین 17 در بیماران مبتلا به آنژین ناپایدار به طور معناداری پس از درمان کاهش می یابد. لذا مکانیسم های وابسته به اینترلوکین17 ممکن است در پاتوژنز آنژین ناپایدار، شرکت نمایند. این یافته ها می تواند ارزش پیشگویی کننده سایتوکاین های التهابی در بیماری های ایسکمیک قلبی را بهبود بخشیده و همچنین برای طراحی رویکردهای درمانی جدید در نظر گرفته شود.واژه های کلیدی: اینترلوکین 17، آنژین، آنژین ناپایدارABSTRACTBackground: Recent evidences suggest new risk factors especially inflammatory reactions and immunologic factors may play an important role in the pathogenesis of cardiovascular diseases. This study was designed to evaluation of IL17 Plasma level in patient with unstable angina before and after medical treatment.Methods: In a cross-sectional study, 48 patients with unstable angina admitted to CCU in Ali-Ebne-Abitaleb of Zahedan were selected, using available sampling method. demographic characteristics, were recorded. Serum samples were obtained from participants befor and after treatment of unstable angina. Samples were tested for the levels of IL-17 by the use of ELISA. Descriptive statistics were performed using the by SPSS software (version 21). Statistical analyses have been done using paired t-test.Findings: Of 48 subjects included in the study, 34 (70.8%) were female and 16 (29.2%) were male. Mean age was 56.6±11.3 years. Mean IL-17 serum level were significantly lower after treatment (13.6±29 pg/ml) than those before treatment (89.9±25.5 pg/ml) of unstable angina (P<0.05).Conclusion: These results demonstrated reduced serum levels of IL-17 after treatment of unstable angina. Accordingly, IL-17 associated mechanisms may participate in the pathogenesis of unstable angina. These findings may be considered to improve the predictive or prognostic values of inflammatory cytokines for IHD and also to design possible novel therapeutic approaches.Keywords: IL-17, Angina, Unstable Angina
نام شخص - ( مسئوليت معنوي درجه دوم ) : بلوری، احمد، استاد راهنما
: خزاعی، حسینعلی، استاد راهنما
: نرجس سرگلزایی، استاد مشاور
موضوع (اسم عام يا عبارت اسمي عام) : اینترلوکین 17
: آنژین
: آنژین ناپایدار
شماره راهنما : ۳۴۰۵
 
 
 
(در صورت عدم وضوح تصویر اینجا را کلیک نمایید)